Hoe werkt omgekeerde osmose?

L'astronaute Christina Koch derrière une bulle d'eau flottante à bord de l'ISS

Omgekeerde osmose is een systeem voor het zuiveren van water door middel van een zeer fijn filtersysteem dat praktisch alleen watermoleculen doorlaat. Tot op heden is dit het enige ideale proces om uw leidingwater effectief te zuiveren voor consumptie. Het is geen toeval dat NASA het momenteel gebruikt aan boord van het ISS!1

Geschiedenis

De term "osmose" komt van het Griekse ὠσμός dat "botsing, het op elkaar stoten" betekent.3

Omgekeerde osmose werd rond 1959 ontwikkeld door Sidney Loeb aan de Universiteit van Californië. In de jaren 1970 werd het geïndustrialiseerd.4

Hoe werkt het?

Het principe van osmose is de spontane doorstroming van een verdunde vloeistof naar een vloeistof met een hogere zoutconcentratie door een semi-permeabel membraan (zoals een zeef). De vloeistof stroomt door het membraan, terwijl de opgeloste vaste stoffen dat niet doen.3

Bij omgekeerde osmose dwingt men het omgekeerde van het fenomeen af door druk uit te oefenen op de vloeistof met een hogere concentratie residuen. Hierdoor dringen praktisch enkel de watermoleculen aan de andere kant door. De filtering gebeurt tot op een tiende van een nanometer (1/10.000.000ste millimeter). Het proces is volledig natuurlijk zonder dat hierbij chemicaliën aan te pas komen.

Zware metalen, microplastics, bacteriën, virussen, medicijnresten, pesticiden en nitraten... Bijna niets dringt door het membraan. De O25 osmose-installatie garandeert maximaal 25 mg droge residuen per liter. Dat is een vermindering van meer dan 90%!

Lees ook: Bevat water echt essentiële mineralen?

Efficiëntie

De efficiëntie van een osmose-installatie is de laatste jaren aanzienlijk verbeterd. Van een verhouding van 2 tot 6 liter gebruikt water voor 1 liter gezuiverd water, is de omzettingsgraad van huishoudelijke osmose systemen gedaald tot 1 liter afgevoerd voor 1 liter gezuiverd water. Afhankelijk van uw installatie kan dit water worden gerecupereerd voor andere doeleinden, zoals besproeiing, sanitair, regenwaterput enz.

Weliswaar gaat er water verloren, maar deze keuze is interessanter dan water in plastic flessen, waarbij voor de productie 4 liter waterverbruikt wordt. Om nog maar te zwijgen van de koolstofvoetafdruk en het geproduceerde afval!5

Het resultaat: zacht, licht en aangenaam drinkwater, dat het welzijn verbetert en een positieve invloed heeft op het milieu doordat er minder flessen worden gekocht.

______________

Source

4Loeb, S., 1981. The Loeb-Sourirajan Membrane: How It Came About, In: Turbak, A. ed. Synthetic Membranes: Volume I Desalination, Washington, DC: American Chemical Society, pp. 1-9 

Ik abonneer me op de maandelijkse nieuwsbrief
Door je te abonneren op onze nieuwsbrief, ga je akkoord met ons privacybeleid.